+90 850 460 63 34+90 532 445 81 40info@mutludemiray.com

دورانی تازه در پایش سرطان پستان: آیا آزمایش خون می‌تواند زودتر هشدار دهد؟

تاریخ انتشار: 22.06.2026

یکی از دشوارترین پرسش‌ها در درمان سرطان پستان این است که آیا درمان به‌کاررفته واقعا اثر می‌کند و چگونه می‌توان این را به‌موقع فهمید. آزمایش‌های پیشرفته‌ای که روی خون انجام می‌شوند، یعنی بیوپسی مایع و تحلیل ctDNA، در جست‌وجوی پاسخ به این پرسش می‌توانند فعال شدن دوباره بیماری را ماه‌ها پیش از روش‌های تصویربرداری خبر دهند.

۴ ژوئن ۲۰۲۶ — چگونه می‌توانیم بفهمیم درمانی که در سرطان پستان به کار می‌بریم واقعا اثر می‌کند؟ برای اینکه تومور در CT یا MR دیده شود باید به اندازه‌ای مشخص برسد. اما اگر بیماری دوباره آغاز شود، آیا می‌توان آن را زودتر گرفت؟

در سال‌های اخیر یکی از روش‌هایی که در پی پاسخ به این پرسش‌هاست، آزمایش‌های پیشرفته روی خون است. بیوپسی مایع و تحلیل ctDNA با بررسی قطعات کوچک DNA که از سلول‌های سرطانی وارد خون می‌شوند، می‌توانند اطلاعات افزوده‌ای درباره سیر بیماری فراهم کنند.

در پژوهشی که در مجله Nature Communications منتشر شد، بیماران مبتلا به سرطان متاستاتیک پستان با گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی بررسی شدند. این بیماران همراه با درمان هورمونی، داروهای هدفمندی به نام مهارکننده CDK4/6 مصرف می‌کردند. پژوهشگران DNA توموری در گردش خون را در جریان درمان با فاصله‌های منظم پیگیری کردند.


بیوپسی مایع و ctDNA چیست؟

بیوپسی مایع بررسی‌ای است که با نمونه خون انجام می‌شود. سلول‌های سرطانی می‌توانند قطعات بسیار کوچک DNA را در خون رها کنند. به این قطعات DNA توموری در گردش خون یا به اختصار ctDNA گفته می‌شود. تحلیل ctDNA می‌تواند به پایش پاسخ سرطان به درمان کمک کند.

یکی از جنبه‌های مهم این پژوهش آن است که نه تنها به تغییرات ژنتیکی سرطان، بلکه به نشانه‌های ویژه‌ای در DNA تومور به نام متیلاسیون نیز نگاه شده است. پایش ctDNA بر پایه متیلاسیون می‌کوشد ردهای بسیار اندک تومور در خون را با حساسیت بیشتری بگیرد.

  • در آغاز درمان، در اکثریت قاطع بیماران ctDNA قابل شناسایی بود.
  • ناپدید شدن یا کاهش آشکار ctDNA در جریان درمان، با پاسخ درمانی بهتر مرتبط یافت شد.
  • افزایش سطح ctDNA به عنوان نشانه هشدار زودهنگام از نظر پیشرفت بیماری یا مقاومت درمانی ارزیابی شد.

چرا بیماری باقی‌مانده حداقلی (MRD) مهم است؟

  • بیماری باقی‌مانده حداقلی (MRD) به ردهای بسیار کوچک سرطان اشاره دارد که ممکن است پس از درمان در بدن مانده باشند و هنوز در CT یا MR دیده نشوند.
  • روش‌هایی مانند CT، MR و PET/CT در پیگیری سرطان پستان بسیار ارزشمندند؛ اما گاهی برای اینکه بیماری دیده شود باید به اندازه‌ای مشخص برسد.
  • در این پژوهش گزارش شد که پایش ctDNA بر پایه متیلاسیون می‌تواند نشانه‌های مولکولی پیشرفت بیماری را حدود ۶ ماه پیش از شناسایی با تصویربرداری نشان دهد.
  • این اطلاعات می‌تواند به پزشک کمک کند پاسخ درمانی را از نزدیک‌تر پایش کند و در صورت نیاز بررسی افزوده یا تغییر درمان را برنامه‌ریزی نماید.

به همین دلیل پایش MRD و بیوپسی مایع می‌توانند کمک کنند بیماری نه تنها با نتایج CT، MR یا PET/CT، بلکه با رفتار مولکولی سرطان نیز پیگیری شود.


این تحول برای بیماران چه معنایی دارد؟

آزمایش ژنتیک سرطان، تحلیل ctDNA و آزمایش‌های پیشرفته خون می‌توانند کمک کنند به جای یک رویکرد پیگیری یکسان برای همه بیماران، ارزیابی شخصی‌تری انجام شود.

  • اثر درمان کنونی را می‌توان از نزدیک‌تر پایش کرد.
  • نشانه‌های مولکولی فعال شدن دوباره بیماری می‌تواند پیش از یافته‌های CT یا MR دیده شود.
  • می‌تواند در جریان درمان‌های هدفمند مانند مهارکننده‌های CDK4/6 اطلاعات افزوده‌ای درباره پدید آمدن مقاومت فراهم کند.
  • پزشک می‌تواند در صورت نیاز فراوانی پیگیری یا برنامه درمان را دوباره ارزیابی کند.
  • این رویکرد از نظر درمان شخصی‌سازی‌شده سرطان و درمان هدفمند سرطان تحولی مهم است.

💬 دیدگاه تخصصی

در درمان سرطان پستان هدف تنها درمان بیماری نیست، بلکه ارزیابی اثر درمان در زمان درست است. بیوپسی مایع و پایش ctDNA با فراهم کردن امکان خواندن رفتار مولکولی بیماری پیش از یافته‌های تصویربرداری، می‌توانند به گرفتن تصمیم‌های شخصی‌تر کمک کنند.


نتیجه: به سوی پیگیری دقیق‌تر و ویژه هر فرد

در درمان سرطان پستان هدف تنها درمان بیماری نیست، بلکه ارزیابی اثر درمان در زمان درست است. پایش بیوپسی مایع، ctDNA و بیماری باقی‌مانده حداقلی می‌تواند به‌ویژه در سرطان متاستاتیک پستان اطلاعات دقیق‌تری درباره سیر بیماری ارائه کند.

با این حال نباید از یاد برد که این آزمایش‌ها ممکن است برای هر بیماری مناسب نباشند. درست‌ترین تصمیم باید با در نظر گرفتن همزمان داده‌های علمی، ویژگی‌های فردی بیمار و ارزیابی بالینی پزشک گرفته شود.

منبع: https://www.nature.com/articles/s41467-026-73126-9