نخستین بار در بیماری با جهش همزمان ESR1 و PIK3CA: ترکیب الاسسترانت و آلپلیسیب
در بیمار مبتلا به سرطان متاستاتیک پستان که همزمان جهشهای ESR1 و PIK3CA داشت و پیشتر درمانهای بسیاری گرفته بود، ترکیب الاسسترانت و آلپلیسیب برای نخستین بار در ادبیات علمی اجرا شد. این درمان که با تنظیم دوز و پشتیبانی رژیم کتوژنیک قابل تحمل شد، در متاستازهای کبد و استخوان پسرفت آشکاری ایجاد کرد.
۱۲ نوامبر ۲۰۲۴ — گزارش موردی تازه ما که تیممان آن را پیش برد و گامی مهم در درمان سرطان پیشرفته پستان است، در مجله «Therapeutic Advances in Medical Oncology» منتشر شد.
سرطان پستان شایعترین نوع سرطان در زنان است و زیرگونه گیرنده هورمونی مثبت (HR+) آن اکثریت قاطع همه موارد را تشکیل میدهد. در سرطان متاستاتیک پستان HR-مثبت/HER2-منفی، درمان استاندارد ترکیب درمان هورمونی با مهارکنندههای CDK4/6 است.
مهمترین جنبه این پژوهش، بهکارگیری ترکیب الاسسترانت و آلپلیسیب برای نخستین بار در بیماری است که در هر دو ژن ESR1 و PIK3CA جهش دارد و پیشتر درمانهای بسیاری گرفته است. این دو جهش میتوانند پاسخ به درمانهای هورمونی را کاهش دهند. تیم ما نشان داد که این ترکیب اجراشدنی، قابل تحمل و از نظر بالینی فعال است.
چکیده پژوهش
بیمار زن ۴۳ ساله ما در سال ۲۰۱۸ تشخیص سرطان متاستاتیک پستان گرفت. با پیشرفت بیماری، به ترتیب درمانهای گوناگون بسیاری از جمله شیمیدرمانی، درمان هورمونی و درمانهای هدفمند آزموده شد، اما یا بیماری پیشرفت کرد یا به دلیل عوارض جانبی ادامه درمانها ممکن نشد.
پروفایلسازی جامع ژنومی که روی بافت تومور بیمار انجام شد، نشان داد در ژنهای ESR1 و PIK3CA جهش وجود دارد. این جهشها میتوانند سبب بیاثر ماندن درمانهای هورمونی استاندارد شوند.
تیم ما بر پایه این یافتههای ژنتیکی، دو دارو را با هم به کار برد: الاسسترانت (درمان هورمونی خوراکی نسل جدید) برای هدف گرفتن جهش ESR1 و آلپلیسیب (مهارکننده مسیر PI3K) برای سرکوب جهش PIK3CA. دوز داروها به دلیل اینکه بیمار پیشتر به دنبال آلپلیسیب افزایش قند خون تجربه کرده بود تنظیم شد و برای کاهش عوارض جانبی رژیم کتوژنیک اجرا گردید.
در تصویربرداریهای PET/CT پس از درمان، در متاستازهای کبد و استخوان پسرفت آشکار (پاسخ نسبی) دیده شد.
نتیجهگیریها
- پروفایلسازی ژنومی باید راهنما باشد: آزمونهای پروفایلسازی جامع ژنومی (CGP) میتوانند در بیمارانی که گزینههای استاندارد در آنان به پایان رسیده، نقشی تعیینکننده در انتخاب درمان بر عهده بگیرند.
- تنظیم دوز و رویکردهای پشتیبان اهمیت دارند: تنظیم دوز داروها بر پایه بیمار و رویکردهای پشتیبانی مانند رژیم کتوژنیک میتوانند پایداری و موفقیت درمان را افزایش دهند.
- این ترکیب امیدبخش است: برای بیمارانی که همزمان جهشهای ESR1 و PIK3CA دارند این ترکیب امیدبخش است؛ کارآزمایی بالینی آن نیز ادامه دارد.
- انتقال به عمل بالینی باید شتاب بگیرد: مهم است که پزشکان و مقامات سلامت رویکردهای درمان شخصیسازیشده را سریعتر به عمل بالینی روتین تبدیل کنند.
پیوند مقاله: https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/17588359241297101
تصاویری از مقاله
