دورانی تازه در درمان سرطان: از طراحیهای سنتی کارآزمایی بالینی تا راهبردهای N-of-One (شخصیسازیشده)
در درمان سرطان، هر تومور صرف نظر از مرحله بیماری، یگانگی ژنومی خاص خود را دارد. این یگانگی، تفسیر نتایج کارآزماییهای بالینی سنتی را که بیمارانی با زمینههای ژنتیکی کاملا متفاوت را با یکدیگر مقایسه میکنند، بسیار دشوار میسازد. مطالعه SHIVA02 که در نشریه Cancer Research Communications منتشر شد، برای عبور از این دشواری رویکرد ارزیابی تازهای را در پژوهشهای انکولوژی مطرح کرد و موفقیت درمان هر بیمار را نه با بیماران دیگر، بلکه با نتیجه درمان پیشین خود او سنجید (کنترل درونبیماری). در این نوشته توضیح میدهیم که رویکرد N-of-One، که در آن هر بیمار یک جمعیت مطالعاتی یگانه به شمار میرود، چه معنایی دارد، شاخص نسبت بقای بدون پیشرفت (PFS Ratio) چه چیزی را میسنجد، دادههای بقا در SHIVA02 چه بود و چرا زمانبندی آزمایش ژنومی به اندازه خود درمان اهمیت دارد.
۱. رویکرد N-of-One و ناکافی بودن کارآزماییهای بالینی سنتی
سرطانهای متاستاتیک ساختاری بسیار پیچیده دارند و درست مانند «دانههای برف بدخیم» (malignant snowflakes) در هر بیمار به کلی با بیمار دیگر تفاوت دارند. به همین سبب کارآزماییهای بالینی سنتی که بر عضو مبدا یا تنها بر یک جهش متمرکزند، ناکافی میمانند.
- ناهمگنی افقی: سرطانها حتی اگر از یک عضو سرچشمه گرفته باشند، میتوانند محرکهای ژنتیکی متفاوتی داشته باشند؛ «سرطان ریه» یک بیماری واحد نیست.
- ناهمگنی عمودی: تومور با گذر زمان و حتی زیر فشار درمانهایی که به کار میبریم، با کسب تغییرات ژنتیکی تازه تکامل مییابد؛ هدفی که امروز معتبر است، فردا ممکن است جای خود را به یک سازوکار مقاومت بدهد.
- بر پایه مقالهای تازه در نشریه Trends in Cancer، این سطح بالای پیچیدگی، درمان بیماران در انکولوژی را با راهبردهای N-of-One و ترکیبهای دارویی شخصیسازیشده ضروری میکند.
- در این دوران تازه، در کنار طرحهای نوآورانهای مانند SHIVA02 که تاریخچه درمانی خود بیمار را مرجع قرار میدهند، دادههای دنیای واقعی (RWD) و مطالعات مشاهدهای مادر (MOT) با ثبتهای عظیم بیماران نیز در ارزیابی درمانها نقشی حیاتی دارند.
۲. مرجع قرار دادن تاریخچه درمانی خود بیمار: نسبت بقای بدون پیشرفت
SHIVA02 که با فلسفه N-of-One طراحی شد، یک کارآزمایی سبدی (basket) و مستقل از بافت (بدون وابستگی به محل تومور) بود و بر بررسی بیماران مقاوم به درمانهای استاندارد با پروفایلسازی جامع ژنومی (CGP) استوار بود.
- در این مطالعه بیماران نخست یک درمان استاندارد دریافت کردند (گام ۱) و بقای بدون پیشرفت در این دوره، یعنی مدتی که بیماری بدون پیشرفت سپری کرد، به عنوان PFS1 اندازهگیری شد.
- با پیشرفت بیماری، بیماران به داروهای هوشمند هدفمند ژنتیکی مورد تایید بورد زیستشناسی مولکولی (MBB) منتقل شدند (گام ۲) و مدت کنترل بیماری در این گام به عنوان PFS2 محاسبه شد.
- موفقیت درمان بر پایه نسبت PFS (PFS2 / PFS1) ارزیابی شد؛ یعنی تقسیم مدتی که درمان هدفمند فراهم کرده بر مدتی که درمان استاندارد فراهم کرده بود.
- بالا رفتن آشکار این نسبت از عدد ۱ به این معناست که بیمار در مقایسه با تاریخچه خود سود واقعی به دست آورده است. بدین ترتیب مقایسه نه با گروهی از بیماران با ژنتیک کاملا متفاوت، بلکه با خود بیمار انجام میشود.

۳. نتایج چشمگیر مطالعه و برتری در بقا
در این مطالعه که ۲۶۳ بیمار از انواع مختلف سرطان وارد آن شدند و پروفایل مولکولی ۱۹۲ بیمار با موفقیت تهیه شد، دادههای به دست آمده توان رویکرد مولکولی را نشان داد.
- در میان بیمارانی که به مرحله دوم رسیدند و توانستند درمان هدفمند دریافت کنند، نسبت PFS در ۳۲٪ بالاتر از ۱٫۳ و در ۲۴٪ بالاتر از ۱٫۵ بود و سودی از نظر بالینی معنادار فراهم کرد.
- در گروهی که توانست به درمان هدفمند مبتنی بر پروفایل مولکولی برسد، میانه بقای کلی ۱۱٫۱ ماه بود.
- در بیمارانی که به دلیل پیشرفت بیماری یا وخامت وضعیت بالینی نتوانستند به این مرحله برسند، میانه بقای کلی در ۶٫۳ ماه باقی ماند.

۴. مهمترین درس برای عملکرد بالینی ما: مناسبترین درمان در زمان درست
یکی از حیاتیترین پیامهای مطالعه SHIVA02 به دنیای انکولوژی به زمانبندی آزمایشهای ژنتیکی مربوط است.
در این مطالعه بخش قابل توجهی از بیمارانی که آزمایش ژنتیکی آنها با موفقیت انجام شده بود (حدود ۵۰٪)، به دلیل وخیمتر شدن وضعیت بالینی (وضعیت عملکردی ECOG) در جریان درمان استاندارد مرحله نخست، فرصت دریافت درمانهای هدفمند مرحله دوم را از دست دادند.
این داده به روشنی نشان میدهد که انجام پروفایلسازی ژنومی تنها پس از پایان یافتن همه گزینههای درمان استاندارد، زیان بزرگی برای بیماران پدید میآورد.
حتی اگر هدف درست در دست باشد، وقتی وضعیت عملکردی بیمار دیگر تحمل آن درمان را ندارد، این اطلاعات در عمل غیرقابل استفاده میشود.
فلسفه بنیادین ما در کلینیک این است که مناسبترین درمان برای بیمار، از همان نخستین لحظه به کار گرفته شود. بر پایه دادههایی که با پنلهای جامعی مانند توالییابی اگزوم کامل (WES) و ترانسکریپتوم کامل (WTS) به دست میآوریم و در پرتو شواهد علمی و دانش راهنماهای بالینی، میتوانیم درمان بیمارانمان را مستقیما با داروهای هوشمند هدفمند آغاز کنیم.
اگر در جریان درمان پیشرفت بیماری یا مقاومت پدید آید، به جای ماندن در بند درمان کنونی یا آزمایشی که ماهها پیش انجام شده است، یک CGP تازه یا بیوپسی مایع از خون انجام میدهیم، ژنهای مقاومت تازهای را که تومور با گذر زمان به دست آورده است (ناهمگنی عمودی) شناسایی میکنیم و درمان را بر پایه این داده ژنومی بهروز از نو شکل میدهیم.
۵. توان تصمیمگیری بورد مولکولی تومور (MTB)
هم در مطالعه SHIVA02 و هم در راهبردهای نوین N-of-One، کلیدیترین عامل موفقیت آن است که تصمیمهای درمانی را یک بورد چندرشتهای متشکل از متخصصان انکولوژی، پاتولوژیستها و ژنتیکدانان بگیرد.
در عملکرد بالینی ما، بورد مولکولی تومور (MTB) ما، متشکل از ۶ ژنتیکدان متخصص سرطان و پزشکان باتجربه انکولوژی، این فرایند را مدیریت میکند. درمانهای تکدارویی که تنها یک مسیر ژنتیکی را هدف میگیرند، معمولا برای عبور از مسیرهای گریز پیچیده و سازوکارهای مقاومت سلولهای سرطانی کافی نیستند. به همین دلیل بورد ما با بررسی عمیق دادههای ژنومی و ترانسکریپتومی، درمانهای ترکیبی منطقی را طراحی میکند که همزمان چند نقطه ضعف تومور را هدف میگیرند و مقاومت سلولی را میشکنند.
هدف ما آن است که با بهروزترین دادههای ژنتیکی که علم در اختیار میگذارد، ایمنترین و موثرترین راهحلها را متناسب با زیستشناسی یگانه هر بیمار خود پدید آوریم.
برای آگاهی بیشتر درباره پروفایلسازی جامع ژنومی و برنامهریزی درمان شخصیسازیشده میتوانید با کلینیک ما تماس بگیرید.
منابع و مطالعه بیشتر
- مطالعه SHIVA02: du Rusquec, P., Dupain, C., Geiss, R., Sablin, M.-P., Castel-Ajgal, Z., Cassier, P., ... & Le Tourneau, C. (2026). SHIVA02 trial: Using patients as their own controls to assess efficacy of therapies based on molecular profiling in patients with refractory cancer. Cancer Research Communications.
- پارادایم N-of-One: Adashek, J. J., Subbiah, V., & Kurzrock, R. (2021). From Tissue-Agnostic to N-of-One Therapies: (R)Evolution of the Precision Paradigm. Trends in Cancer, 7(1), 15-28.

